Too much to dream – Τα ’60s στις Η.Π.Α. (μέρος Γ’)

Η δεκαετία του 1960 στις Η.Π.Α. σημαδεύτηκε από ιστορικά γεγονότα των οποίων ο αντίκτυπος είναι αισθητός μέχρι σήμερα. Βασικές παράμετροι που αφορούσαν το κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο ήταν:

  • Το ζενίθ της οικονομικής ανάπτυξης της μεταπολεμικής περιόδου, σαν αποτέλεσμα και της εδραίωσης της  οικονομικοπολιτικής ηγεμονίας της στην Ευρώπη.
  • Η συνειδητοποίηση, εκ μέρους των μαύρων αμερικανών, του σημαντικού ρόλου τους στο παραγωγικό δυναμικό και την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, που όμως δε συνοδευόταν από αντίστοιχα δικαιώματα, ιδιαίτερα στις πολιτείες του Νότου.
  • Η αμφισβήτηση του συστήματος, από μη «ορθόδοξη» μαρξιστική σκοπιά, εκ μέρους μερίδας διανοουμένων (Τ.Ρ. Μιλς, Μπ. Ράσελ, Χ. Μαρκουζέ, κ.α.) που άσκησαν κριτική στην παράνοια του ψυχρού πολέμου, τους πυρηνικούς εξοπλισμούς, καθώς και στο αλλοτριωτικό οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο, που προωθούσε τον ανταγωνισμό στις σχέσεις, αποθέωνε τον υλισμό και ενθάρρυνε την υπερκατανάλωση σε βάρος της πνευματικής καλλιέργειας. Κοινό τους γνώρισμα είναι η κατεξοχήν απεύθυνσή τους προς τους διανοούμενους και μορφωμένους νέους της εποχής, τους οποίους θεωρούσαν σαν τη νέα «πρωτοπορία» που θα δρούσε σαν καταλύτης στην κοινωνική πρόοδο, εμπνέοντας και κινητοποιώντας ευρύτερες μάζες.
  • Η άνοδος της επιρροής, παγκόσμια, των ιδεών της δικαιοσύνης, της ελεύθερης αυτοδιάθεσης, η ανάδυση νέων κοινωνικών οραμάτων και εγχειρημάτων, μιας νέας εποχής συλλογικής χειραφέτησης.
  • Η αλματώδης αύξηση του αριθμού της σπουδάζουσας νεολαίας, που ως «ευαίσθητοι δέκτες» των κοινωνικών μηνυμάτων, λειτούργησαν ως πολλαπλασιαστές αυτών, τόσο συμμετέχοντας στον αγώνα των αφροαμερικανών για πολιτικά δικαιώματα, όσο και εκφράζοντας ποικιλοτρόπως τον προβληματισμό και τις αντιρρήσεις τους για το ποιόν της πολιτικής ηγεσίας και το σύστημα εν γένει.
  • Ο πόλεμος στο Βιετνάμ, η απουσία ηθικής του νομιμοποίησης, πρωτίστως ανάμεσα στη νεολαία και το υψηλό κόστος του σε, έμψυχο και μη, δυναμικό.

Την εποχή που η μουσική και η γενικότερη κουλτούρα των χίππυς καλλιεργούνταν στο φυτώριο του Haight-Ashbury, η αμερικάνικη κοινωνία βγαίνοντας από τη γκρίζα περίοδο του μακαρθισμού και προσπαθώντας να συνέλθει από το σοκ της δολοφονίας Κέννεντυ και έναν νέο πόλεμο, ερχόταν αντιμέτωπη με τις σκοτεινές πλευρές και τις αντιφάσεις της, γεννώντας τους σπόρους της αμφισβήτησης. Στο Μπέρκλεϋ, μετά τα γεγονότα του Freedom Summer και την προσπάθεια από τη διοίκηση της φίμωσης των αλληλέγγυων προς τον αγώνα των μαύρων λευκών φοιτητών, δημιουργήθηκε τέλη του 1964 το Free Speech Movement, που σύντομα την άνοιξη του 1965 και αφού πέτυχε σε ικανοποιητικό βαθμό την κατοχύρωση της πολιτικής έκφρασης στο πανεπιστήμιο, εξελίχθηκε στο Vetnam Day Committee (V.D.C.), από τις πρωτοπόρες οργανώσεις του αντιπολεμικού κινήματος.

FSM Berkeley
Πορεία του Free Speech Movement φτάνει στην πύλη του Μπέρκλεϋ

Το σύνολο των οργανώσεων που συμμετείχαν στις αντιπολεμικές κινητοποιήσεις, χαρακτηρίστηκε σαν Νέα Αριστερά,(όρος που εισήχθη από τον Τ.Ρ. Μιλς σε μια ανοικτή επιστολή του) και περιελάμβανε από φιλελεύθερους δημοκράτες και μετριοπαθείς σοσιαλιστές, μέχρι μαοϊκούς, αναρχικούς και κάθε λογής φρικιά και χίππυς. Βασικοί πυλώνες και κινητήριες δυνάμεις όλης της διαδικασίας ήταν οι, σχετιζόμενες με τον αγώνα για τα πολιτικά δικαιώματα, οργανώσεις Students for a Democratic Society, S.D.S.,(στην πλειοψηφία λευκοί φοιτητές και πανεπιστημιακοί) και Student Non-violent Coordinating Committee, S.N.C.C.,(κυρίως αφροαμερικανοί).

malcolm x
Malcolm X

Στα μέσα της δεκαετίας, μια υπολογίσιμη μερίδα μαύρων ακτιβιστών αρχίζουν να αμφισβητούν την πρακτική της μη-βίαιης δράσης και σημαντικό ρόλο παίζουν τα δολοφονικά χτυπήματα της Κου Κλουξ Κλαν και άλλων οργανώσεων λευκής ανωτερότητας σε ακτιβιστές, κυρίως στο Νότο. Η δολοφονία του Malcolm-X το Φεβρουάριο του ’65 συνταράσσει τη μαύρη κοινότητα. Σαν μέλος του Έθνους του Ισλάμ και δεξί χέρι του ηγέτη Ελάιτζα Μοχάμεντ, κήρυττε το διαχωρισμό λευκών-μαύρων σε αυτόνομες γεωγραφικές περιοχές. Αργότερα μετά τη ρήξη, την αποχώρησή του και την περιοδεία του στη Μέκκα και άλλους ιερούς μουσουλμανικούς τόπους, ίδρυσε το Μουσουλμανικό Τέμενος όπου αποδεχόταν τη μικτή συνύπαρξη και τον από κοινού αγώνα με τις οργανώσεις πολιτικών δικαιωμάτων. Η δολοφονία  έγινε από τρεις μαύρους άνδρες, μέλη του Έθνους του Ισλάμ, σε δημόσια ομιλία του. Εκτός από τους πρώην «αδελφούς» του, ήταν στο στόχαστρο και τη συνεχή παρακολούθηση του F.B.I. Οι αυξανόμενες επιθέσεις εναντίον μαύρων ακτιβιστών σε συνδυασμό με τις ιδέες του Malcolm X, για τον αγώνα διεκδίκησης των δικαιωμάτων των μαύρων «με κάθε απαραίτητο μέσο» (μη αποκλείοντας τη βία και ασκώντας κριτική στο Martin Luther King Jr. και την προσήλωσή του στην παθητική αντίσταση), δημιουργούν μια τάση για πιο δυναμικές πρακτικές μέσα στο κίνημα των μαύρων. Το 1966, κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας για την απόπειρα δολοφονίας του James Meredith, ο Stokely Carmichael, ηγετική μορφή του SNCC, χρησιμοποιεί τον όρο «Black Power» που χαρακτηρίζει τη νέα φιλοσοφία και τη στροφή του μαύρου ακτιβισμού προς δυναμικότερες μορφές αγώνα. Από τους Deacons for Defense and Justice μέχρι το Black Panther Party και από τις βίαιες ταραχές και την ένοπλη αυτοάμυνα, μέχρι τις βομβιστικές επιθέσεις και την ανταλλαγή πυρών με την αστυνομία, γίνεται φανερό καθώς η ένταση κλιμακώνεται στο δεύτερο μισό των ’60s, ότι οι μαύροι των Η.Π.Α. δε ζητιανεύουν παραχωρήσεις, αλλά είναι αποφασισμένοι να αγωνιστούν με όλα τα μέσα για να κερδίσουν αυτά  που δικαιούνται.

BlackPanterParty-1050x700
Πορεία του Black Panther Party για την απελευθέρωση του ηγετικού στελέχους Huey Newton

Πάντως οι νεαροί λευκοί φοιτητές εμπνεύστηκαν από τις μαζικές ειρηνικές εκδηλώσεις και δράσεις των αφροαμερικανών του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα και θέλησαν να τις μιμηθούν.Το Μάρτιο του ’65, η S.D.S. διοργανώνει στο πανεπιστήμιο του Ανν Άρμπορ στο Μίτσιγκαν, το πρώτο αντιπολεμικό «teach-in» ένα φεστιβάλ ενημέρωσης, ομιλιών, προβολών και συζητήσεων γύρω από τα γεγονότα του πολέμου και την αντίσταση σε αυτόν. Ακολουθεί ένα μήνα μετά, το πρώτο μαζικό πανεθνικό αντιπολεμικό συλλαλητήριο στην Ουάσιγκτον με τη συμμετοχή κυρίως φοιτητών. Τη σκυτάλη παίρνει η V.D.C. το Μάη στο Berkeley, όπου 30.000 άτομα θα παρευρεθούν στο 3ήμερο «teach-in», ανάμεσά τους προσωπικότητες όπως ο συγγραφέας Νόρμαν Μέιλερ. Μέχρι το φθινόπωρο του ’65, οι αντιπολεμικές δράσεις εξαπλώνονται σε όλη τη χώρα με μαζικές διαδηλώσεις και συμβολικό κάψιμο των στρατολογικών καρτών. Στις 15-16 Οκτώβρη, μια πορεία 15.000 ξεκινάει από το Berkeley για να προχωρήσει στον αποκλεισμό του κέντρου κατάταξης στο γειτονικό Oakland.

oakland march
Αστυνομικές δυνάμεις απαγορεύουν στην πορεία του V.D.C. να εισέλθει στο Oakland

Η πορεία μπλοκάρεται από την αστυνομία στη γέφυρα που οδηγεί στην πόλη και οι Hell’s Angels επιτίθενται στους συγκεντρωμένους που θεωρούσαν «κομμουνιστές» και «αντιαμερικανούς». Ο Ken Kesey και ο Allen Ginsberg αναλαμβάνουν να διαπραγματευτούν με την ηγεσία της συμμορίας και αφού τους κερνάνε LSD σε ένα πάρτι, τα βρίσκουνε και αποσπούν την ανοχή τους «για χάρη της δημόσιας ασφάλειας και του κοινού καλού». Στις 2 Νοέμβρη του ’65, ο Νόρμαν Μόρρισον, ένας Κουακέρος ειρηνιστής, μιμούμενος την αντίστοιχη κίνηση του βιετναμέζου βουδιστή μοναχού, αυτοπυρπολείται μέχρι θανάτου έξω απ’ το Πεντάγωνο διαμαρτυρόμενος για τον πόλεμο. Το κίνημα βρίσκεται σε ανοδική πορεία με αλλεπάλληλες δράσεις στα πανεπιστήμια όλης της χώρας και συντονισμένες πανεθνικές δράσεις. Η αμερικάνικη κοινωνία διχάζεται μεταξύ των αντιπολεμικών διαδηλωτών και των υποστηρικτών της «πατρίδας», που κάτω από το όργιο συκοφάντησης του κινήματος, την επαναφορά του μπαμπούλα της κομμουνιστικής απειλής και της εκτεταμένης παραπληροφόρησης από τα Μ.Μ.Ε., πραγματοποιούν συγκεντρώσεις υποστήριξης του πολέμου. Το Μάρτιο του ’67, ο Martin Luther King Jr συνοδευόμενος από 100.000 άτομα, πηγαίνει στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, για να εκφράσει την αντίθεσή του στον πόλεμο του Βιετνάμ. Τον Οκτώβρη, είναι σειρά των φοιτητών και της νεολαίας, με μια μαζική συγκέντρωση να περικυκλώσουν το πεντάγωνο για αρκετές ώρες πριν διαλυθούν από το στρατό, έχοντας προλάβει να τοποθετήσουν μερικά λουλούδια στις κάννες των όπλων και να αποτυπωθούν σε φωτογραφίες, διαδίδοντας εικόνες με χαρακτηριστικό συμβολισμό που έφεραν τη σφραγίδα των χίππυς.

Student-Protest-outside-the-Pentagon-October-21-1967
Ουάσιγκτον, Οκτώβρης 1967. Χαρακτηριστικό στιγμιότυπο από τη μεγάλη διαδήλωση έξω από το Πεντάγωνο

Εν μέσω αυτού του αναβρασμού, οι μουσικές εμπνεύσεις εκτός του Σαν Φρανσίσκο και του Haight-Ashbury, δεν μπορούσαν να υστερούν. Η φολκ σκηνή της Νέας Υόρκης μπορεί να υπήρξε βασική επιρροή στη διαμόρφωση του ψυχεδελικού ροκ (άλλωστε ο όρος «ψυχεδελικό» εμφανίζεται για πρώτη φορά στους στίχους του «Hesitation blues» των Holy Modal Rounders το 1964), αλλά το κλίμα (όχι μόνο γεωγραφικά) της ανατολικής ακτής γενικά, δεν ευννοούσε τόσο χίππυς και λουλούδια. Η εναλλακτική κουλτούρα βέβαια αναπτύσσεται κι εδώ, με επίκεντρο την (ακόμα τότε) μποέμικη συνοικία του Greenwich Village.

fugs

Οι γκαραζοψυχεδελικοί Fugs το 1965 και οι Velvet Underground το 1966 στο κλασικό ντεμπούτο τους έχουν ψυχεδελικά στοιχεία, όμως το ύφος και το πνεύμα τους είναι πιο κοντά στη φιλοσοφία του πανκ. Οι πρώτοι, με κύριο όπλο τον αιρετικά σατιρικό στίχο τους είχαν διαρκή συμμετοχή στο αντιπολεμικό κίνημα και στοχοποιήθηκαν και κυνηγήθηκαν από το F.B.I. Οι δεύτεροι, είχαν καταλυτική επιρροή στη μετέπειτα διαμόρφωση του πανκ και της ανεξάρτητης σκηνής εν γένει. Οι Blues Magoos με γκαράζ μουσικό υπόβαθρο κυκλοφορούν το άλμπουμ «Psychedelic Lollipop» στα τέλη του ’66 δεν έχουν όμως και τόσο χίπικο ύφος. Μεμονωμένες εξαιρέσεις όπως οι Pearls Before Swine και οι Gandalf βέβαια, σίγουρα υπήρχαν. gandalf LPΜια ειδική μνεία αξίζει στους Sweet Smoke. Από το Brooklyn μετακόμισαν στην Ευρώπη και σε μια αγροτική κομμούνα στη Γερμανία, έχοντας μουσική παρουσία επίσης στην Ολλανδία και τη Γαλλία. Συνδύαζαν μοναδικά την ψυχεδέλεια και τους τζαζ αυτοσχεδιασμούς στις περίτεχνες μακροσκελείς συνθέσεις τους  και είχαν εμφανείς επιρροές από την ανατολίτικη φιλοσοφία. Το πρώτο άλμπουμ τους «Just a Poke», κυκλοφόρησε αρχικά στη Γερμανία το 1970. Είχε σχετικά σημαντική απήχηση, την οποία τα μέλη του συγκροτήματος αγνοούσαν και πληροφορήθηκαν σε μια τυχαία συνάντηση με γερμανούς τουρίστες στο Νεπάλ. Για την πολιτεία του Μίτσιγκαν και το Ντητρόιτ, ούτε λόγος για χιπισμό, αφού οι MC5 και οι Stooges υπήρξαν οι βασικοί προάγγελοι του πανκ. Ο συντοπίτης Alice Cooper από την άλλη, έπαιξε λίγη ψυχεδέλεια στα 1968-69, αλλά έγινε διάσημος κυρίως για τη horror περσόνα του και το μεταγενέστερο χαρντ ροκ ύφος του.

ultimate spinachΓκαράζ έπαιζαν στα 1965 οι The Remains και πολλοί άλλοι στη Βοστώνη. Όμως η φοιτητούπολη είχε και μια ακμαία φολκ σκηνή (η Joan Baez ξεκίνησε από εδώ) και στα 1967, σε μουσικές σκηνές όπως το Boston Tea Party, διαμορφώνεται ο χαρακτηριστικός ήχος της περιοχής, ο επονομαζόμενος «Boston (ή Bosstown) Sound», η βραχύβια ψυχεδελική σκηνή της Βοστώνης με συγκροτήματα όπως οι Ultimate Spinach, Beacon Street Union και Orpheus. Οι κριτικοί της εποχής, περιφρόνησαν και λοιδόρησαν την καμπάνια προώθησης των συγκροτημάτων της σκηνής της Βοστώνης, ως κατασκεύασμα των δισκογραφικών εταιριών, κακέκτυπο της ψυχεδελικής σκηνής του Σαν Φρανσίσκο. Αργότερα η αξία ορισμένων αναγνωρίστηκε. Μουσικά, χαρακτηρίζονται από τα φολκ στοιχεία με επιρροές από την ευρωπαϊκή μεσαιωνική παράδοση και ειδικότερα τις κέλτικες ρίζες των Ιρλανδών μεταναστών της Νέας Αγγλίας. Η μουσική σκηνή της Βοστώνης θα συνεχίσει να παράγει σπάνια διαμάντια, όπως τα πνευματικά τέκνα των Velvet Underground, τους Modern Lovers του Jonathan Richman.

Από τους πρώτους που αυτοχαρακτηρίζονται ψυχεδελικοί πάντως, στο ντεμπούτο άλμπουμ τους το13th_Floor_Elevators-The_Psychedelic_Sounds_of_the_13th_Floor_Elevators_(album_cover) 1966, είναι οι συμπατριώτες της Janis Joplin, 13th Floor Elevators του Roky Erickson από το Τέξας. Ο ήχος τους έχει πάντως και αρκετές γκαράζ επιρροές, ενώ η πορεία τους διεκόπη με τη σύλληψη του Erickson το 1969 για κατοχή μαριχουάνας, που τον έφερε αντιμέτωπο με το δίλημμα να μπει για 10 χρόνια στη φυλακή ή να δηλώσει ψυχική ασθένεια, όπου προτιμώντας το δεύτερο, πέρασε 3 χρόνια νοσηλευόμενος παίρνοντας ψυχοφάρμακα και υπομένοντας «θεραπείες» με ηλεκτροσόκ. Ο Jimi Hendrix ήταν από το Σηάτλ, δοκίμασε την τύχη του στο Τένεσι και τη Νέα Υόρκη, όπου και τον ανακάλυψε ως νεοφώτιστος μάνατζερ ο Chas Chandler (πρώην μπασίστας των Animals) μετά από παρότρυνση της Linda Keith (φιλενάδας του Keith Richards). Η αναγνώριση ήρθε όταν επέστρεψε από την Αγγλία, όπου κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ των Jimi Hendrix Experience, για να παίξει στο  φεστιβάλ του Μοντερέυ. Σαν παράξενο δηλητηριώδες φρούτο οι H.P. Lovecraft, αντλούσαν τα θέματά τους από τους λογοτεχνικούς εφιάλτες του ομώνυμου συγγραφέα. Ξεκίνησαν από το Σικάγο να βρουν τη συναυλιακή τους τύχη στην Καλιφόρνια, όπου παιζόταν τότε το παιχνίδι, και τα κατάφεραν να καθιερωθούν σε μαγαζιά όπως τα διάσημα πια Fillmore και Winterland Ballroom, και να έχουν μια σχετική επιτυχία στους «ψαγμένους» κύκλους.Ουσιαστικά αποτελούν μια από τις πρώτες «progressive» μπάντες.

safe as milkΠαράξενα φρούτα όμως φύτρωναν και στην ξερή νότια Καλιφόρνια. O ιδιοφυής αντικομφορμιστής Frank Zappa και ο πολυσχιδής καλλιτέχνης Don Van Vliet (Captain Beefheart), συμμαθητές στο Antelope Valley highschool, μοιράζονταν την κοινή αγάπη για τα μπλουζ, αλλά η μουσική τους (ειδικά του πρώτου) έχει ευρύτερες επιρροές και καθαρά προσωπικό στυλ, πέρα από μόδες και εποχές. Ο Frank Zappa με τους Mothers of Invention του,  ηχογράφησαν το ντεμπούτο τους Freak out! το 1966 στο Λος Άντζελες, αλλά σύντομα μετακόμισαν στη Νέα Υόρκη όπου και το 1968 κυκλοφόρησε το κλασσικό «We’re only in it for the money». Ο Captain Beefheart με τους Magic Band, μέλος των οποίων ήταν και ο 20χρονος τότε Ry Cooder, κυκλοφόρησε το κλασικό καλτ άμπουμ «Safe as Milk», to 1967. Στην πορεία ο Cooder, όπως και πολλοί άλλοι μουσικοί αποχώρησαν, μη αντέχοντας  τη μανία επιβολής και τον εκκεντρικό χαρακτήρα του. Για παραπάνω από μια δεκαετία, ο Van Vliet υπήρξε μουσικά παραγωγικός μέχρι που σταδιακά, από τα μέσα του ’80 μέχρι το θάνατό του το 2010, αφιέρωσε τη δραστηριότητά του στη ζωγραφική. Από το Σαν Ντιέγκο ξεκίνησαν οι Iron Butterfly, γνωστοί για το 17-λεπτο In-A-Gadda-Da-Vida, και για το βαρύ ήχο τους, πρόδρομο του hard rock/heavy metal.

Κάτω από τον καλιφορνέζικο ήλιο του Λος Άντζελες, άλλη μια μουσική σκηνή ευδοκιμούσε. Η πόλη ήταν στις αρχές της δεκαετίας η γενέτειρα της surf σκηνής αλλά μετά τη «Βρετανική εισβολή» και την ανάδυση της χίπικης κουλτούρας, τα γούστα διαφοροποιήθηκαν. Οι Byrds, ο χαρισματικός Tim Buckley και οι Buffalo Springfield των Stephen Stills και Neil Young, είχαν blues, folk και country καταβολές (οι πρώτοι ξεκίνησαν με στοιχεία ποπ-ροκ και προωθήθηκαν αρχικά σαν οι «αμερικανοί Beatles» ), αλλά άπαντες στα 1967, έδωσαν τα διαπιστευτήριά τους με τα άλμπουμ «Fifth Dimension», «Goodbye & Hello» και «Again» αντίστοιχα, ενστερνιζόμενοι την ψυχεδέλεια. Άλλοι, όπως οι Seeds και οι Electric Prunes ξεκίνησαν από τη γκαράζ σκηνή. Οι Love του Arthur Lee και οι Strawberry Alarm Clock είναι επίσης αξιοσημείωτες μπάντες του Λ.Α. Όταν όμως ο, λάτρης των μπλουζ και της τζαζ, οργανίστας Ray Manzarek συνάντησε το νεαρό ποιητή Jim Morrison στην παραλία της Venice, γεννήθηκαν οι Doors, που μαζί με τους Robbie Krieger και John Densmore ηλέκτρισαν και εκστασιάσαν τα πλήθη με τις καταπληκτικές συνθέσεις και ερμηνείες, τη θεατρικότητα και την μυσταγωγική σκηνική παρουσία του «διονυσιακού σαμάνου» Morrison. Συγχαρητήρια οφείλουμε βέβαια και στους ηχολήπτες Paul Rothchild και Bruce Botnick για την καλή δουλειά στα άλμπουμ των Love, Doors, κ.α. σε σύγκριση με άλλες παραγωγές της εποχής.

doors live fillmore east
Οι Doors live στο Fillmore East της Νέας Υόρκης

Το καλοκαίρι της αγάπης, η πολύχρωμη ευφορία της ψυχεδέλειας, η ελπίδα για μια ουσιαστική αλλαγή, το κλίμα ανάτασης και ενθουσιασμού, κυρίως στις τάξεις της λευκής σπουδάζουσας νεολαίας, είναι σχετικά βραχύβιο. Από την άνοιξη του 1968 αρχίζει να γίνεται φανερό ότι τα πράγματα αγριεύουν και ότι οι καθιστικές διαμαρτυρίες, τα κυρήγματα αγάπης,  και τα λουλούδια στα χέρια δεν έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ο πόλεμος έχει μεταδοθεί σε μεγάλο βαθμό και εντός των συνόρων (συνεχίζεται στο μέρος ‘Δ).

protests-against-vietnam-war

http://www.shmoop.com/vietnam-war/timeline.html

http://www.lib.berkeley.edu/MRC/pacificaviet.html#1967

https://en.wikipedia.org/wiki/Music_history_of_the_United_States_in_the_1960s

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s