2 Οκτώβρη 1968 – Σφαγή του Τλατέλολκο

barbed wire olypic circlesΟυδεμία αμφιβολία δεν πρέπει να έχει κάποιος, γνωρίζοντας την εγχώρια και διεθνή εμπειρία στη διοργάνωση των σύγχρονων ολυμπιακών αγώνων, για το ότι δεν έχουν το πνεύμα «του ωραίου, του μεγάλου και τ’αληθινού», αλλά του οικονομικού κέρδους, της επίδειξης δύναμης και του αθέμιτου ανταγωνισμού. Και τα μέσα για να επιβληθεί η συμμόρφωση σ’αυτό το πνεύμα, που είναι πάντα η μηντιακή προπαγάνδα και η καταστολή.

Οι ολυμπιακοί αγώνες της Αθήνας αποτέλεσαν το συμβολικό επιστέγασμα του «εκσυγχρονισμού» της 8ετίας Σημίτη και προβλήθηκαν σαν «μεγάλη εθνική επιτυχία» και «μεγάλη διαφήμιση για τη χώρα». Αυτό που έμεινε τελικά από αυτούς ήταν ένα κόστος 3-πλάσιο από τον αρχικό προϋπολογισμό των 8 δις για έργα που στην πλειοψηφία τους αφέθηκαν να ρημάξουν, εκατοντάδες εργατικά ατυχήματα με δεκάδες νεκρούς, αναβάθμιση της καταστολής με αστυνομική βία, τρομονόμο, κάμερες στους δρόμους και παραχώρηση άδειας παρακολούθησης κινητών τηλεφώνων στην NSA, εμπλοκή ξένων μυστικών υπηρεσιών και ολίγη εθνικιστική παράκρουση που εξαργυρώνεται τώρα απ’τη Χ.Α. με το παραπάνω.

Τα «αγαθά» μιας ολυμπιακής διοργάνωσης (όπως και του πρόσφατου παγκοσμίου κυπέλλου του 2014), δείχνει να μην εκτιμά μεγάλη μερίδα κατώτερων οικονομικά στρωμάτων και της νεολαίας στη Βραζιλία, καθώς εξεγείρεται απαιτώντας λεφτά για παιδεία και πρόνοια και όχι ολυμπιακά έργα σε μια χώρα με τόση φτώχεια. Η επικείμενη διοργάνωση του παγκοσμίου κυπέλου ποδοσφαίρου στο Κατάρ, έχει επικριθεί σφοδρά για υπόνοιες χρηματισμού της επιτροπής ανάθεσης και κυρίως για τις άθλιες συνθήκες στις οποίες ζουν κι εργάζονται οι (περισσότεροι μετανάστες) εργάτες των μεγάλων έργων, πραγματικοί σύγχρονοι σκλάβοι.

Μέσα στα στάδια, πίσω απ’τα μεγάλα ρεκόρ, τους διάσημους αθλητές και τις φαντασμαγορικές τελετές, βασιλεύει ο εμπορευματοποιημένος επαγγελματικός αθλητισμός, με τις διαφημίσεις εκατομμυρίων, τα αναβολικά, την απάνθρωπη εξαντλητική μετατροπή του αθλητή σε μηχανή επιδόσεων και τον αδυσώπητο ανταγωνισμό. Χαρακτηριστικό είναι ότι 6 στους 8 φιναλίστ της κούρσας των 100μ το 1988, του νικητή Μπεν Τζόνσον και του Καρλ Λιούις συμπεριλαμβανομένων, βρέθηκαν ντοπαρισμένοι στην ίδια κούρσα ή αργότερα. Να μην ξεχνάμε και τους «δικούς μας» Κεντέρη – Θάνου. Ιστορικές αναφορές υποδηλώνουν πως και στην αρχαιότητα δεν ήταν ιδανικά τα πράγματα (ντόπες, χρηματισμοί ελλανοδικών, μεροληψία υπέρ των ισχυρών, κλπ).

Δεν είναι λίγες οι φορές που η ΔΟΕ και η FIFA έχουν επιβραβεύσει με την ανάθεση και την εύνοιά τους αυταρχικά καθεστώτα όπως τη φασιστική Ιταλία, τη ναζιστική Γερμανία, την «κομμουνιστική» Κίνα, τα δικτατορικά καθεστώτα της Αργεντινής και του Μεξικού. Ειδικότερα στον τομέα της καταστολής, την πρωτιά της φρίκης διεκδικεί η διοργάνωση του 1968 στο Μεξικό με τη σφαγή της πλατείας Τριών Πολιτισμών στο Τλατέλολκο, στις 2 Οκτώβρη.

Η δήθεν δημοκρατική κυβέρνηση του Γουστάβο Ντίας Όρντας, δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τα υπόλοιπα λατινοαμερικάνικα δικτατορικά καθεστώτα, με απαγορεύσεις συγκεντρώσεων, φυλακίσεις αντιφρονούντων και δράση παραστρατιωτικών ομάδων. Με αφορμή το υψηλό κόστος των αγώνων (7,5 δις με σημερινά νούμερα) σε μια φτωχή χώρα, διαδηλώσεις με πρωτοστατούντες φοιτητές και εκπαιδευτικούς άρχισαν από το τέλος της άνοιξης του ’68. Στη διάρκεια του καλοκαιριού γίνονται

Πλατεία Τριών Πολιτισμών, 2/10/1968
Πλατεία Τριών Πολιτισμών, 2/10/1968

πολυάριθμες κινητοποιήσεις με χιλιάδες κόσμου. Η απάντηση της κυβέρνησης είναι ξύλο και πολλές συλλήψεις. Στην αρχή του φθινοπώρου τα πανεπιστήμια είναι στην αιχμή του αγώνα για ελευθερία και δημοκρατία. Στις 23 Σεπτέμβρη η αστυνομία μαζί με μονάδες στρατού επιτίθενται στην κατάληψη του πολυτεχνείου, συναντώντας τη σθεναρή αντίσταση εκ μέρους των φοιτητών που αμύνονταν με λίγα πιστόλια, πέτρες και μολότωφ. Μέχρι πυρά αντιαρματικών ρουκετών επιστρατεύτηκαν από τις δυνάμεις καταστολής, με αποτέλεσμα δεκάδες νεκρούς και τραυματίες.

Διαδήλωση ενάντια στην καταστολή και τους Ολυμπιακούς, προγραμματίστηκε από την Εθνική Απεργιακή Επιτροπή για τις 2 Οκτώβρη, με συγκέντρωση στην πλατεία «Τριών Πολιτισμών» στη περιοχή Τλατέλολκο, μόλις 10 μέρες πριν την έναρξη των αγώνων. Εκεί, εντός του πλήθους των πολλών χιλιάδων βρίσκεται ένας αριθμός παρακρατικών με διακριτικά λευκά γάντια ή μαντίλια, μαζί με άνδρες της προεδρικής φρουράς, περιμένοντας εντολές. Ο εξοπλισμός των παρακρατικών προήλθε κατευθείαν από τη CIA, συμφωνα με πρόσφατα αποχαρακτηρισμένα απόρρητα έγγραφα. Η πλατεία περικυκλώνεται από χιλιάδες στρατό και τανκς. tlatelolco-001Στρατιωτικά ελικόπτερα πετούν πάνω απ’την πλατεία εκφοβίζοντας τους συγκεντρωμένους.Ένα απ’αυτά ρίχνει 3 φωτοβολίδες και οι παρακρατικοί πυροβολούν ψηλά. Αμέσως, ελικόπτερα και στρατιώτες, πεζοί και πάνω σε ταράτσες, αρχίζουν να πυροβολούν το άοπλο πλήθος ανταποκρινόμενοι στα «πυρά». 15.000 συγκεντρωμένοι εγκλωβίζονται, πυροβολούνται, χτυπιούνται και συλλαμβάνονται μαζικά. Πάνω από 300 θεωρούνται οι νεκροί της ημέρας, τους οποίους το καθεστώς έσπευσε να εξαφανίσει πετώντας όλα τα πτώματα στη θάλασσα! Γύρω στους 1000 ήταν οι τραυματίες, ενώ πάνω από 2000 συνελήφθησαν. (Δείτε το βίντεο με το αυθεντικό ηχητικό απόσπασμα)

tlatelolco_masacre

Η κυβέρνηση αρχικά επιχειρεί να συγκαλύψει το γεγονός, φιμώνοντας τον εγχώριο τύπο. Ξένοι ανταποκριτές όμως βρίσκονταν εκεί, όπως η Οριάνα Φαλάτσι που τραυματίζεται από τρεις σφαίρες. Στις κατηγορίες το καθεστώς απαντά ότι «αμύνθηκε» στους δήθεν πυροβολισμούς και υποβιβάζει τον αριθμό των νεκρών σε 25. Κατοπινές έρευνες και μαρτυρίες όμως, υποδεικνύουν περί τα 300 θύματα. Οι ισχυροί της διεθνούς κοινότητας και η ολυμπιακή επιτροπή πάντως δεν συγκινούνται. Οι αγώνες αρχίζουν κανονικά στις 12 Οκτωβρίου όμως η αντίσταση δεν μπορούσε να απομονωθεί πλήρως απέξω.

Ήταν 1968 και όλα τα επαναστατικά ρεύματα της εποχής βρίσκονταν στο απόγειό τους μετά και το Γαλλικό Μάη. Στο βάθρο των νικητών του αγώνα 200μ, κατά την  ανάκρουση του εθνικού ύμνου, οι αφροαμερικανοί Τόμι Σμιθ και Τζον Κάρλος (1ος και 3ος αντίστοιχα), υψώνουν τις γαντοφορεμένες γροθιές τους σύμβολο των Μαύρων Πανθήρων, της ριζοσπαστικής οργάνωσης υπέρ της μαύρης χειραφέτησης και απελευθέρωσης. Αποβάλλονται άμεσα και για πολλά χρόνια από κάθε αθλητική ομοσπονδία των Η.Π.Α., αλλά στέλνουν ένα δυνατό εξεγερτικό μήνυμα στα πέρατα του κόσμου, σφραγίζοντας συμβολικά το πνεύμα της εποχής.

Τόμι Σμιθ, Τζον Κάρλος με υψωμένες γροθιές στο βάθρο
Τόμι Σμιθ, Τζον Κάρλος με υψωμένες γροθιές στο βάθρο

http://www.contra.gr/Columns/flash-back/meksiko-1968-h-sfagh-toy-tlatelolko.2305019.html

http://www.stokokkino.gr/article/12296/Meksiko-1968-Mia-Olumpiada-bammeni-me-aima-foititon-kai-ergaton

https://itzikas.wordpress.com/2012/07/29/%CE%BC%CE%AE%CF%80%CF%89%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CF%83%CF%84/
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s