Mods & Rockers – ’60s Βρετανική σκηνή (Μέρος Β’)

Πολλά συγκροτήματα εμφανίστηκαν από το ‘64 ως και το ’66 που έκαναν μικρές ή μεγαλύτερες ενδιαφέρουσες ή σαχλοπόπ επιτυχίες και είτε εξαφανίστηκαν, είτε άλλαξαν το ύφος τους μετά το ’67 και τα νέα μουσικά δεδομένα. Εκτός από τους πασίγνωστους Beatles και τους Rolling Stones που αποτελούν ξεχωριστά κεφάλαια της ποπ και ροκ γενικότερα, ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στους Yardbirds, Who, Animals και Kinks.

Οι Υardbirds με Beck, Page
Οι Υardbirds με Beck, Page

Οι Yardbirds σχηματίστηκαν το 1963 από τους Keith Relf και Paul Samwell-Smith και όπως πολλοί, ειδικά της Λονδρέζικης σκηνής, είχαν rhythm & blues ρεπερτόριο. Τέλη του ’63 πήραν τον κιθαρίστα Eric Clapton και λίγο αργότερα έγιναν η “house band” στο Crawdaddy Club, διαδεχόμενοι τους Rolling Stones. Μετά την πρώτη τους επιτυχία “For your love” ο Clapton έφυγε προτιμώντας το καθαρό blues από τις pop-rock επιτυχίες και σύντομα συνεργάστηκε με τους Blues Breakers του John Mayal πριν συνιδρύσει τους Cream. Οι Yardbirds πρότειναν στο Jimmy Page να τον αντικαταστήσει και αυτός αρνήθηκε συστήνοντάς τους το Jeff Beck. Με αυτόν είχαν την πιο παραγωγική και ποιοτική περίοδό τους, ενώ ο ήχος τους έγινε πιο σκληρός. Οι Page, Beck συνυπήρξαν για μικρό χρονικό διάστημα πριν την αποχώρηση του δεύτερου μετά από πολλούς καβγάδες. Ο Page υπήρξε ο τελευταίος από τους 3 μεγαλύτερους βρετανούς κιθαρίστες που πέρασαν από τη μπάντα, πριν γίνει πασίγνωστος με τους Led Zeppelin. Οι Yardbirds διαλύθηκαν επίσημα το 1968.
Οι Kinks, το συγκρότημα των αδελφών Ray και Dave Davis είναι πιο γνωστοί για το τραγούδι

The Kinks
The Kinks

You really got me” του 1964, που έχει ίσως το πρώτο hard-rock παραμορφωμένο κιθαριστικό riff. Για να το πετύχει ο κιθαρίστας Ray Davies, κάρφωσε ένα μαχαίρι στο ηχείο του ενισχυτή του (λίγο αργότερα, το 1965, κυκλοφόρησαν τα πρώτα distortion και fuzz πετάλια). Τα χρόνια που ακολούθησαν, δε σταμάτησαν να καινοτομούν στον ήχο και τις συνθέσεις, εισάγοντας folk και κλασικές επιρροές δημιουργώντας τη μαγιά της ψυχεδελικής σκηνής και επηρεάζοντας πολλούς σύγχρονούς τους, συμπεριλαμβανομένων των Beatles και Who. Από τα αγαπημένα συγκροτήματα των Mods, μετά τις επιτυχίες των πρώτων χρόνων, ακολούθησαν μια λιγότερο εμπορική, αλλά ποιοτική μουσική πορεία 32 ετών πριν διαλυθούν το 1996.
Οι Who, αποτελούμενοι από τους Roger Daltrey, Pete Townsend, John Entwistle και Keith Moon, έγιναν γνωστοί για το δυναμικό ύφος και ήχο τους, αλλά περισσότερο για την

The Who
The Who

καταστροφή των οργάνων και του εξοπλισμού τους πάνω στη σκηνή. Ο Townsend, που σπούδαζε, όπως κι ο Ray Davies, σε κολέγιο τέχνης πριν τα παρατήσει για να ασχοληθεί πλήρως με τη μουσική, ήθελε να εισάγει κάποια θεατρικότητα στη σκηνική παρουσία του γκρουπ. Σε μια παράσταση σ’ένα χαμηλοτάβανο κλαμπ, έσπασε λίγο την κιθάρα του καθώς πηδούσε ψηλά κρατώντας τη και τσαντισμένος άρχισε να την κοπανάει κάτω κάνοντάς την κομμάτια. Η ενθουσιώδης αντίδραση του κοινού, ώθησε τη μπάντα να καθιερώσει το σπάσιμο στο τέλος κάθε ζωντανού σόου. Εκτός αυτού, οι Who, πέρα από τον ύμνο της Mod γενιάς, “My Generation”, είχαν μια 28-χρονη δημιουργική καριέρα με τα τραγούδια τους και το παικτικό στυλ των Townsend και Moon κυρίως, να επηρεάζει σημαντικά τη γέννηση του σκληρού ροκ.
Οι Animals, το συγκρότημα που χαρακτηρίζεται κυρίως από την εμβληματική φιγούρα και φωνή

Animals
Animals

του τραγουδιστή Eric Burdon, σχηματίστηκαν στο Newcastle το ’62 και είχαν καθαρά rhythm & blues ρεπερτόριο. Με το ξέσπασμα της “Beatlemania”, το ’64 κατέβηκαν στο Λονδίνο όπου υπέγραψαν δισκογραφικό συμβόλαιο και έκαναν πολλές επιτυχίες μέχρι και το 1966 σε Αγγλία και Αμερική. Το γκρουπ πέρασε από σαράντα κύματα ως προς τη σύνθεσή του με πολλές αλλαγές μελών. Μεταξύ ΄67 και ‘’68 σαν Eric Burdon & the Animals έκαναν στροφή προς βαρύτερο και πιο ψυχεδελικό ήχο. Ο Eric Burdon συνέχισε με σόλο καριέρα και δίνει συναυλίες μέχρι σήμερα. Το αρχικό γκρουπ έκανε δύο επανασυνδέσεις το ’77 και το ’83 που είχαν ως αποτέλεσμα ισάριθμα album. Αυτό που είναι λιγότερο γνωστό είναι ότι ο Burdon ήταν μεγάλος υποστηρικτής και φίλος του Jimi Hendrix όταν ο τελευταίος πήγε στην Αγγλία ψάχνοντας την επιτυχία που ως μαύρος ροκάς, δεν εύρισκε εύκολα στην Αμερική. Ο Burdon τον γνώρισε από τον αρχικό μπασίστα των Animals, Chas Chandler που είχε αναλάβει χρέη μάνατζερ του Hendrix.
Η καταλυτική επίδραση της βρετανικής σκηνής των ‘60s στη διαμόρφωση αυτού που γενικά αναφέρεται σαν ροκ, αλλά και την ποπ εν γένει, είναι δεδομένη. Όλα τα ρεύματα του είδους για τα επόμενα 10 χρόνια, αλλά και έως σήμερα, έχουν σημείο αναφοράς τη μουσική έκρηξη της περιόδου 64 – 67. Το αξιοσημείωτο είναι ότι, ενώ η βρετανική σκηνή βασίστηκε στην αμερικάνικη μαύρη μουσική, στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού το ευρύτερο λευκό ακροατήριο αγνοούσε τα rhythm & blues και μέχρι το ’64 είχε ψιλοξεχάσει και το rock’n’roll. Η Βρετανοί, έμαθαν στους Αμερικάνους τη μουσική τους. Εκτός αυτού, άλλαξαν τα δεδομένα της έως τότε μουσικής βιομηχανίας με τον τραγουδιστή – φίρμα και το συγκρότημα σε δευτερεύοντα, απλά διεκπεραιωτικό ρόλο. Το συγκρότημα των ισότιμων 4 – 5 μελών, που έγραφαν και έπαιζαν τα δικά τους τραγούδια έγινε το κυρίαρχο μουσικό όχημα της ροκ έκτοτε.

The Sonics
The Sonics

Άμεση αρχικά ήταν η επίδραση της “British Invasion”, στην εμφάνιση της αμερικάνικης garage σκηνής, (βλ. Sonics) δεκάδες συγκροτήματα με σκληρό ήχο και DIY αντίληψη που ξεπήδησαν από παντού (αφού το κάνουν τα εγγλεζάκια με τα αστεία κουρέματα, γιατί όχι και ‘μεις;).
Στην πορεία, οι συνθήκες γέννησαν την ψυχεδέλεια, την άνοδο της πολιτικοποιημένης folk, έφεραν τη μαύρη μουσική στο προσκήνιο και ένα σωρό παράλληλα μουσικά, κοινωνικά, πολιτικά και πολιτισμικά φαινόμενα που χαρακτήρισαν την απογείωση της νεανικής κουλτούρας στα τέλη των ‘60s. Αυτά όμως είναι άλλα κεφάλαια…

Ο Pete Townsend καίγοντας τον ενισχυτή του
Ο Pete Townsend καίγοντας τον ενισχυτή του

https://en.wikipedia.org/wiki/Mod_%28subculture%29
https://en.wikipedia.org/wiki/Pirate_radio_in_the_United_Kingdom
https://en.wikipedia.org/wiki/The_Beatles
https://en.wikipedia.org/wiki/The_Yardbirds
https://en.wikipedia.org/wiki/The_Kinks
https://en.wikipedia.org/wiki/The_Who
https://en.wikipedia.org/wiki/The_Animals

https://books.google.gr/books?id=qwsXaQQmoqAC&pg=PA120&lpg=PA120&dq=british+art+schools+and+mods&source=bl&ots=M8DcnAmwtS&sig=8zthP8PbuyjdU4E5x8w6fFJTCF4&hl=en&sa=X&ei=0XxvVf_zEMW9UYr8gbgO&ved=0CCIQ6AEwAQ#v=onepage&q=british%20art%20schools%20and%20mods&f=false

https://books.google.gr/books?id=DwOeSpHjqGEC&pg=PA24&lpg=PA24&dq=art+school+mods&source=bl&ots=DCX2JNi_nW&sig=l9L7i-LV3GDNdBoa_AAfAni9c8Q&hl=en&sa=X&ei=GnpvVcvfJ8H_UMjDgIgJ&ved=0CFsQ6AEwCA#v=onepage&q=art%20school%20mods&f=false

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Mods & Rockers – ’60s Βρετανική σκηνή (Μέρος Β’)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s