POLLOCK

Ο Τζάκσον Πόλλοκ, ηγετική μορφή του αμερικάνικου αφηρημένου εξπρεσσιονισμού, ξεκίνησε τις σπουδές του στη ζωγραφική τα ταραγμένα χρόνια του οικονομικού κράχ.

Ήταν θαυμαστής της ινδιάνικης λαικής τέχνης και των τοιχογραφιών του μεξικανού Ντιέγκο Ριβέρα. Αργότερα γνώρισε τη δουλειά του Πικάσο και επηρεάστηκε από τους σουρεαλιστές. Τα ευρωπαϊκά ρεύματα του μοντερνισμού είχαν γνωρίσει διάδοση στις Η.Π.Α., κυρίως στη Νέα Υόρκη, κάτι στο οποίο είχαν συντελέσει και οι εκεί διαλέξεις των Καντίνσκι και Κλέε για μια νέα φιλοσοφία στην τέχνη.

Η προσωπική σφραγίδα-τεχνική του «dripping», με την οποία έγινε διάσημος και ουσιαστικά εγκαινίασε το ευρύτερο ρεύμα του «action painting», αναπτύχθηκε στα 1947. Ο Πόλοκ συνήθιζε να τοποθετεί τους τεράστιους καμβάδες του στο πάτωμα και να χύνει ή να εκσφενδονίζει μπογιά ενώ κινούνταν αδιάκοπα και ρυθμικά πάνω σε αυτούς. Αρχικά με χαοτικές και στη συνέχεια με πιο υπολογισμένες κινήσεις δημιουργούσε τα έργα του με σκοπό όχι την αποτύπωση μορφών αλλά την αυθόρμητη έκφραση της συναισθηματικής κατάστασης και του –ταραγμένου- ψυχισμού του. « Κάθε καλός ζωγράφος ζωγραφίζει αυτό που είναι.» (Τζ.Πόλλοκ)

Πιστεύεται ότι έπασχε από διπολική διαταραχή ενώ περνούσε από φάσεις κατάθλιψης ανατροφοδοτούμενες με τον αλκοολικό εθισμό του. Για να τα ξεπεράσει παρακολουθούσε συνεδρίες ψυχανάλυσης βασισμένες στη θεωρία του Καρλ Γιούνγκ.

Πρόσφατες επιστημονικές μελέτες των έργων του με αντικείμενο τον καθορισμό της γνησιότητας, ανακάλυψαν την ύπαρξη μοτίβων από αναπαραστάσεις συναρτήσεων του χάους (fractals) σε πολλά «ώριμα» έργα του.

«…δεν φοβάμαι ν’αλλάξω, να καταστρέψω ακόμα την εικόνα του, γιατί το έργο έχει τη δική του ζωή. Μόνο όταν χάνω την επαφή με το έργο το αποτέλεσμα είναι αποτυχία. Αλλιώς είναι καθαρή αρμονία, ένα αβίαστο πάρε-δώσε και ο πίνακας καταλήγει ωραία…» (Τζ.Πόλλοκ)

Την εποχή της ακμής του κέρδισε αξιοσημείωτη αναγνώριση και μάλιστα το 1951 το περιοδικό «Life» του έκανε 4-σέλιδο αφιέρωμα. Η φήμη όμως δεν επέδρασε θετικά στην ψυχολογία του κάτι που φαίνεται από την πιο «σκοτεινή» περίοδο της δουλειάς του τα χρόνια που ακολούθησαν. Τελικά σκοτώθηκε το 1956 όταν τρακάρησε το αυτοκίνητο που οδηγούσε μεθυσμένος.

Σήμερα θεωρείται από τους σημαντικότερους αμερικανούς ζωγράφους του περασμένου αιώνα και πιθανότατα προοιωνίζει την έλευση του μεταμοντερνισμού.

Κρίνοντας από την εποχή και το χαρακτήρα της δημιουργίας του, θα τον κατατάσσαμε στη γενιά των «μπητ», τη λεγόμενη απ’τον Κέρουακ «beat generation», των χρόνων που ακολούθησαν το 2ο παγκόσμιο πόλεμο, η οποία επέμενε να θεωρεί ότι ζωή είναι μάλλον η έξαψη του ταξιδιού παρά η «Ιθάκη», σε μια χώρα που άλλαζε ταχύτατα κυνηγώντας το αμερικάνικο όνειρο. Οι πρωταγωνιστές της «μπητ» γενιάς είχαν ισχυρή επιρροή στην εναλλακτική κουλτούρα των 60’s, ο απόηχος της οποίας φτάνει ως τις μέρες μας.

Τοιχογραφία σε ινδιάνικο κόκκινο χώμα (1950)
Τοιχογραφία σε ινδιάνικο κόκκινο χώμα (1950)

http://www.jackson-pollock.org/biography.jsp

http://www.wikiart.org/en/jackson-pollock

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s